De Nederlandse pers heeft donderdag geschreven over de inval bij Temu in Dublin. Volgens de kranten en nieuwssites is het de Europese Commissie die dat heeft gedaan. In principe klopt dat verhaal, maar het gaat om een bezoek aan PDD Holdings, waar Temu deel van uitmaakt.
Het bezoek vond vorige week plaats, maar schijnbaar zijn het bezoek en de ontvangende partij er in geslaagd deze gebeurtenis enige dagen geheim te houden. De eersten die er lucht van kregen waren Ierse journalisten, via hen zijn de grote persbureaus en kranten ingeseind. Daarna volgde een neutrale bevestiging op vragen van de pers door de Europese Commissie.
Dat medewerkers van de EC over de vloer komen, komt vaker voor en is in de regel geen goede ontwikkeling voor de ontvangende partij. In dit geval draait het om de vraag of PDD of Temu een rol speelt bij ongeoorloofde staatssteun.
Simpel verhaal
Er wordt makkelijk overheen gelezen, maar in dit geval is die vraag wel heel bijzonder. Als een product gemaakt in China op de Europese markt komt dan wordt gekeken naar de prijs die de fabrikant rekent, de opslag van de lokale distributeur en wat de handelaar rekent. Dat is een rekensom over een keten met drie opeenvolgende schakels. Een simpel verhaal.
Onvergelijkbaar
Temu stelt een platform te zijn dat handel van, door en met derden faciliteert. Die keten is minder transparant en compleet onvergelijkbaar met het eerder genoemde model.
Waar in dat weinig toegankelijke businessmodel de staatssteun naar binnen kan worden gesluisd is niet duidelijk. Maar dat de EC onaangekondigd (!) op bezoek komt betekent wel iets. Het
Ierse nieuws omschreef het als volgt: “
Raids are usually carried out when EU regulators have evidence of violations, either from whistleblowers or from their own investigations.” In het goed Nederlands heet dat: waar rook is, is vuur.
En dat dit nog…
En voor wie daar nog een vraag over heeft: Een toezichthouder mag onaangekondigd op bezoek komen. Ook in Nederland. De deur dichthouden of op een andere manier tegenwerken kan, maar is zeer onverstandig. Zie
Artikel 5:19 Algemene wet bestuursrecht
