Open Document Format (ODF) is een verplicht standaardformaat in de Duitse „Deutschland-Stack“, het soevereine digitale infrastructuurkader van de federale overheid voor alle overheidsinstanties.
De Stack, gepubliceerd door het Duitse federale ministerie voor Digitale en Staatsmodernisering (Bundesministerium für Digitales und Staatsmodernisierung), stelt de technische normen vast voor een gedeelde, interoperabele en soevereine digitale infrastructuur ten dienste van alle openbare besturen in Duitsland. Onder de pijler “Semantische technologieën en realtime-analyses” van het raamwerk worden ODF en PDF/UA expliciet genoemd als de twee verplichte documentformaten, met uitsluiting van propriëtaire alternatieven.
“Dit is geen aanbeveling of voorkeur, het is een verplichting”, aldus Florian Effenberger, uitvoerend directeur van The Document Foundation. “Het besluit van Duitsland om ODF centraal te stellen in zijn nationale soevereine stack bevestigt wat wij al jaren bepleiten: open, leveranciersonafhankelijke documentformaten zijn geen nicheaangelegenheid voor enkele technologiespecialisten en voorstanders van vrije en open source software. Ze vormen een fundamentele infrastructuur voor democratische, interoperabele en soevereine overheidsinstanties.”
Principes
De Deutschland-Stack is gebaseerd op een reeks principes die aansluiten bij de standpunten die TDF al jarenlang verdedigt. Het kader hanteert het principe ‘Made in EU first’, vereist open interfaces en lokale gegevensopslag, schrijft open-sourceontwikkeling voor waar anders eigendomsrechten zouden gelden, en is expliciet gericht op het verminderen van vendor lock-in-effecten.
“De Stack roept ook op tot het verminderen van lock-in-effecten en tot een Europese cloudinfrastructuur die is gebouwd op open standaarden,” voegde Florian Effenberger toe. “Het mandaat van ODF is de uitdrukking van dat principe op documentniveau, aangezien je geen digitale soevereiniteit kunt claimen terwijl je toestaat dat je documenten worden opgesloten in propriëtaire formaten die door één enkele leverancier worden econtroleerd.”
(bron)
